Michel Nijenhuis
Michel Nijenhuis

In de zaal met judotrainer Michel Nijenhuis

Na een dienstverband van 14 jaar besloot Michel Nijenhuis de sprong te wagen en zijn eigen judoschool te openen. Met zijn judoschool Jiritsu hoopt hij jonge kinderen een goede basis mee te geven. “Ik wil zoveel mogelijk kinderen mentaal en fysiek laten groeien. Dat vind ik belangrijker dan bijvoorbeeld een mooie heupworp.”

Naam: Michel Nijenhuis

Functie: Judotrainer en eigenaar school Jiritsu

Niveau: Kinderen en volwassenen, alle niveaus

Waarom judotrainer?

"Ik werd als 7-jarig, onzeker jongetje door mijn ouders op judo gezet. Ik bleek er aanleg voor te hebben en was de jaren erna dagelijks op de judoclub. Toen ik een jaar of 14 was vroeg een trainer me of ik hem kon helpen. Ik vond het leuk om mijn kennis en kunde over te brengen. Na de mavo heb ik de keuze gemaakt om naar het CIOS te gaan en judotrainer te worden."

Je hebt sinds 1,5 jaar je eigen judoschool. Waarom heb je die keuze gemaakt?

"Op mijn oude judoschool, waar ik 14 jaar lang les heb gegeven, had ik groepen van 34 kinderen. Dan ontbreekt het aan persoonlijke aandacht. Ik was meer politieagent aan het spelen. Ik wilde het op een andere manier doen."

En, slaat dat aan?

"Ja. Ik heb nu 120 leerlingen en dat worden er alleen maar meer. In Groningen is veel vraag naar kwalitatief goede lessen. Op andere clubs is er vaak geen maximum aan het aantal deelnemers per groep. Op mijn judoschool bestaan groepen uit maximaal 15 kinderen, begeleid door twee leerkrachten.  Zo is er genoeg ruimte voor de persoonlijke ontwikkeling van het kind, en dat slaat aan." 

Wat voor trainer ben jij?

"Ik ben veel bezig met het mentale aspect van judo. Het is de perfecte sport voor jonge kinderen om een goede basis mee te krijgen. Vroeger werd ik zelf gepest. Judo heeft me geholpen om zelfverzekerder te worden. Veel jongeren die op mijn school de weg naar de mat vinden hebben problemen met onzekerheid of zijn juist erg aanwezig.

Wat voor hen werkt, zijn de duidelijke regels die binnen judo zijn opgesteld: ‘dit kan binnen dit kader’. Als iemand iets aangeeft dan heb je daar respect voor. Dat is het hele mooie van judo. Ik bespreek elke week een leefregel met mijn leerlingen. Die leefregels zijn opgesteld door de persoon die judo bedacht heeft. Zo hebben we het vorige week gehad over beleefdheid. De kinderen vertellen dan zelf wat beleefdheid in hun optiek is. Je ziet kinderen door persoonlijke aandacht en duidelijkheid binnen een mum van tijd opbloeien."

Kun je je een moment herinneren waarop je het meest trots bent?

"Natuurlijk zijn er sportprestaties van kids waar ik trots op ben. Maar het allermooist vind ik het wanneer een jongetje of meisje met het koppie naar beneden de zaal binnenkomt en binnen een paar weken rechtop staat en een stoere dame of heer is geworden.

Een tijd geleden gaf ik een jongetje les dat ontzettend onzeker was. Als hij door de gang liep op school begon hij al te huilen wanneer iemand hem tegemoetkwam. De eerste les wilde hij ook liever niet meedoen. Na drie lessen mochten de ouders komen kijken op school. Hij nodigde uit zichzelf iemand uit om te stoeien. De moeder begon van opluchting te huilen aan de kant. Dat was een ontzettende overwinning voor dat jongetje en ook voor mij."

Wat wil jij nog bereiken als trainer?

"Ik wil zoveel mogelijk kinderen mentaal en fysiek laten groeien. Dat vind ik belangrijker dan bijvoorbeeld een mooie heupworp. Het zou natuurlijk gaaf zijn als er een kampioen door mijn school wordt voortgebracht, maar nog mooier is dat ik over 20 jaar een oud-leerling tegenkomt die zegt: ‘Die lessen heb ik zoveel aan gehad’. Daar krijg ik nu al kippenvel van."

Terug
  • #spond
  • #judo
  • #trainer
  • #jiritsu
Andere content